Vandaag, 18 januari 2025, ben ik mijn oude posts aan het opruimen en stuit ik op deze oude post. Deze wil ik graag wat herwerken en aanvullen. Enerzijds omdat ik blij ben met de reis die we al hebben gemaakt. Deze originele post is van 30 maart 2016. Ik wil hem hier graag eerst nog eens in zijn originele staat delen, om hem daarna aan te vullen met mijn huidige reflectie op diezelfde vraag. Tegenwoordig vragen mensen zich veel meer af hoe we al deze uitdagingen aankunnen. De vraag naar geluk komt niet meer in die vorm op. Vermoedelijk omdat we ons ‘geluk’ zo intens delen dat er op dat vlak weinig twijfel is.
Originele post van 2016: Ben je nu echt gelukkiger ? …
Een klein jaar geleden vroeg iemand die ons al heel lang kent:
“Ben je nu echt gelukkiger?”
Ze was zelfs een beetje kwaad, want we waren al een tijdje aan het praten over waar we mee bezig waren, de keuzes die we maakten in ons leven, en de moeilijkere weg die we bewandelden.
Ik zie het nog zo voor me, enigszins geïrriteerd werd die vraag naar ons geworpen: “Ben je nu echt gelukkiger?” En dan volmondig, zowel mijn vrouw als ik: “JA”. En we meenden het echt! We waren toen een goed jaar bezig met mindfulness, met Covey, met mindset en met Hoogbloeier.
Nu denk ik eraan terug omdat alles toen gestart was met één keuze:
Elke dag in 2013 keek ik naar dit beeld. Ik was al jaren de linkse persoon. Droevig, vol vragen.
En op een bepaalde dag, en sindsdien elke dag gedurende meer dan een jaar, keek ik naar deze foto en koos ik elke ochtend bewust. Vandaag zit ik op dezelfde bus, maar ik ben de andere persoon. Ik kies ervoor de rit positief te beleven.
Nu, twee jaar later, is er al zo veel veranderd, zo veel gebeurd en nader ik mijn volgende mijlpaal. Een eerste presentatie van de Gromicoach en dit voor een bedrijf dat ik al jaren met veel interesse volg. Superspannend en superleuk:
Covey@Hoogbloeier: nog een kleine maand en ik kan mijn ervaringen delen met een groep heel interessante mensen waar ik zeker ook veel van zal leren.
Sinds die post in 2016 is er echt al zoveel extra gebeurd. We hebben onze coachingpraktijk verder uitgebouwd en zijn van Hoogbloeier West-Vlaanderen overgestapt naar Gromicoach. Ondertussen hebben we al zes Covey-trajecten georganiseerd, waarbij mensen telkens grote beslissingen hebben genomen in hun leven. Beslissingen die, naar mijn mening, hun leven in positieve zin hebben veranderd. Meestal niet de makkelijkste weg, maar wel de beste.
En ja, we zijn nog steeds veel gelukkiger dan voor 2012, voordat we wisten dat iedereen in ons gezin hoogbegaafd was.
En terloops, de persoon die dit toen vroeg, is al lang geen deel meer van ons leven. Want ook dat is waar: jezelf worden wil meestal ook zeggen dat je mensen moet loslaten. Mensen die die reis niet zien zitten, die liever in de veilige massa blijven in plaats van hun unieke persoonlijkheid te ontdekken en ernaar te handelen. Het is ook een valabele keuze, maar niet de onze.