Het artikel bespreekt de aanpak van Hanne Janssens, een kleuteronderwijzer in de derde kleuterklas van De Gummi’s in Antwerpen. Hanne heeft ervoor gekozen om geen strafstoel of beloningsstickers meer te gebruiken in haar klas. In plaats daarvan legt ze de nadruk op veel praten met de kleuters en het positieve benadrukken. Ze volgde opleidingen over ‘Nieuwe Autoriteit’, waarbij de kerngedachte is om kracht in plaats van macht te gebruiken. Dit heeft haar geholpen om rustiger en duidelijker voor de klas te staan.
Hanne deelt acht tips over straffen en belonen in de klas en op de speelplaats. Enkele belangrijke punten zijn:
- De juf is niet de baas: Hanne zoekt naar de redenen achter ongewenst gedrag en probeert haar eigen gedrag aan te passen om het gedrag van de kinderen te beïnvloeden.
- Weg met de strafstoel: In plaats van een kind te straffen, laat ze het tot rust komen en praat ze er rustig mee om te begrijpen waarom het boos werd en hoe ze het goed kunnen maken.
- Babbelen met je kleuters: Hanne neemt de tijd om het waarom van ongewenst gedrag te achterhalen en laat de kinderen zelf oplossingen bedenken om weer samen te kunnen spelen.
Hanne benadrukt dat een beloningssysteem slechts een laatste redmiddel is en dat het belangrijker is om te investeren in gedragsverandering op lange termijn.
Opvoeden zonder straffen of belonen = positive discipline
Behandel de kinderen als evenwaardige personen. Zo kun je veel beter samenwerken. De truc die ik echt nuttig vind, is om je af te vragen of je iets op dezelfde manier tegen een volwassene zou zeggen als je iets tegen een kind wilt zeggen. Is het antwoord nee, denk dan na over hoe je het beter kunt formuleren. Dit is een kernprincipe van positieve discipline.
Wat is positieve discipline?
Positieve discipline is een opvoedingsmethode die zich richt op het respectvol behandelen van kinderen en het bevorderen van hun zelfdiscipline en verantwoordelijkheid. Het is gebaseerd op wederzijds respect en samenwerking, en het vermijdt het gebruik van straffen en beloningen. Deze aanpak helpt kinderen om zelfbeheersing, empathie en probleemoplossende vaardigheden te ontwikkelen.
Waarom is positieve discipline de beste aanpak op de lange termijn?
Vertrouwen en wederzijds respect: Positieve discipline bouwt vertrouwen en respect tussen de opvoeder en het kind. Dit bevordert een gezonde relatie en open communicatie, wat essentieel is voor de emotionele ontwikkeling van het kind.
Zelfdiscipline en verantwoordelijkheid: Door kinderen te leren nadenken over hun gedrag en de gevolgen daarvan, ontwikkelen ze zelfdiscipline en een gevoel van verantwoordelijkheid. Dit helpt hen om op de lange termijn betere beslissingen te nemen en onafhankelijk te worden. Gezien hoogbegaafde net zo’n grote nood hebben aan autonomie is dit een van de redenen waarom deze tools zo goed werken bij hun. Ze liggen in lijn met de noden van je zoon of dochter.
Emotionele veerkracht: Positieve discipline bevordert de emotionele veerkracht van kinderen door hen te leren omgaan met uitdagingen en tegenslagen. Ze leren dat fouten maken een kans is om te leren en te groeien, in plaats van iets om voor gestraft te worden. Het is steeds oplossingsgericht.
Langdurige gedragsverandering: In tegenstelling tot straffen en belonen, die vaak alleen op korte termijn effectief zijn, leidt positieve discipline tot duurzame gedragsveranderingen. Kinderen leren intrinsieke motivatie en zelfregulatie, wat hen helpt om op de lange termijn succesvol te zijn.
Gezonde relaties: Positieve discipline bevordert gezonde relaties door effectieve communicatie en respect voor anderen te stimuleren. Dit helpt kinderen om sterke sociale vaardigheden te ontwikkelen en positieve interacties met anderen aan te gaan.
