De kunst van het loslaten: waarom je kind groeit als jij in de hangmat ligt
“Laat mij het zelf doen!”
Net op een leuk artikel gestoten die perfect aangeeft wat we deze week in onze thema avond rond onderpresteren verteld hebben rond taken doen. (Positive Discipline tips die we ook in de oudercursus zullen meegeven).
Jij als ouder speelt een heel belangrijke rol in de groei van je kind … en dus ook in de kans dat je kind gaat onderpresteren. En het zit hem dus echt ook vooral in die kleine dingen. Laat je kind zelf leren, laat ze fouten maken. Geef niet de antwoorden en goeie raad maar stel vragen die ze aanzetten tot nadenken. Geef ze taakjes zodat ze mee de verantwoordelijkheid dragen om te zorgen dat alles vlot kan gaan in het gezin. Ook buiten de school mag je kind nog veel bijleren … de zone van naaste ontwikkeling is daar even veel van toepassing !
Laat je kind dus taken doen en fouten maken! Geeft eerst wat meer stress maar alles komt uiteindelijk wel goed.
Als ouder heb je die zin vast wel eens gehoord — zeker bij hoogbegaafde kinderen die snakken naar autonomie. Want hoe vaak nemen we als ouders niet automatisch het voortouw? We helpen met veters strikken, boterhammen smeren, jassen aantrekken en zelfs met het inschenken van limonade. Niet omdat onze kinderen het niet kunnen, maar omdat het sneller gaat. Efficiënter. Netter.
Maar wat als we daarmee juist iets afnemen?
In onze themareeks en thema2daagse spenderen we er een volledig deel aan. Positive discipline.
De hangmatouder: lui of liefdevol?
Uit KiiND
Het idee van de “hangmatouder” klinkt misschien als een grapje. Alsof je als ouder lekker achterover kunt leunen terwijl je kind zichzelf opvoedt. Maar niets is minder waar. Een hangmatouder is niet afwezig, maar aanwezig op een andere manier: observerend, ondersteunend, en vooral: vertrouwend.
Het gaat om het bieden van ruimte. Ruimte om te proberen, te falen, opnieuw te proberen. Ruimte om zelf te ontdekken wat werkt. En ja, dat betekent soms dat je kind worstelt met een rits of een glas water morst. Maar het betekent óók dat je kind groeit in zelfvertrouwen, zelfstandigheid en veerkracht.
Zelfredzaamheid begint bij vertrouwen
Psychotherapeut Jean Liedloff beschreef al hoe kinderen in traditionele samenlevingen opgroeien met veel meer autonomie. Ze worden niet voortdurend geholpen, maar krijgen de kans om hun eigen initiatief te volgen. En wat blijkt? Ze zijn vaak opmerkelijk zelfredzaam en zelfverzekerd.
Als wij als ouders steeds ingrijpen, geven we onbedoeld de boodschap: “Ik vertrouw er niet op dat jij dit kunt.” Terwijl juist het tegenovergestelde nodig is. Door kinderen zelf te laten proberen, geef je ze de kans om te ervaren: “Ik kan dit!”
De kracht van niets doen
Een moeder uit het artikel van Kiind beschrijft hoe ze haar handen letterlijk in haar jaszakken moest stoppen om niet te helpen. Pas als haar dochter écht vastliep en om hulp vroeg, mocht ze ingrijpen. Het resultaat? Haar dochter leerde meer, sneller en met meer plezier.
Het is een les voor ons allemaal: soms is niets doen het moeilijkste — en het meest waardevolle — wat je kunt doen als ouder.
Tot slot
Hangmatouderschap is geen pleidooi voor luiheid, maar voor vertrouwen. Voor het durven loslaten van controle, zodat je kind kan groeien. Dus de volgende keer dat je kind roept: “Ik doe het zelf!” — glimlach, leun achterover, en laat het gebeuren.
Misschien is het tijd om zelf ook even in die hangmat te gaan liggen.
👉 Lees het originele artikel op Kiind: Wees een hangmatouder en geef je kind de ruimte
